arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · ปโรสตวรรค

๗. สาลิตตกชาดก เล่ม ๒๗

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๐๗ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๗/๑๐ ในปโรสตวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต ปโรสตวรรค สาลิตตกชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๗ หน้า ๕๔–๕๔

หน้า ๕๔

๖. อุทัญจนีชาดก (๑๐๖)

ว่าด้วยนางอุทัญจนียั่วดาบสหนุ่มไปอยู่กินด้วยกัน

(ดาบสหนุ่มถูกนางอุทัญจนีเคี่ยวเข็ญให้ทำโน่นทำนี่ ทนไม่ไหว จึง กลับไปหาดาบสโพธิสัตว์ผู้เป็นบิดาแล้วกล่าวว่า)

{๑๐๖} [๑๐๖] นางโจรผู้เป็นเหมือนหม้อตักนํ้า ทำลูกผู้เคยมีชีวิตอยู่เป็นสุข ให้เดือดร้อน ขอนํ้ามันหรือเกลือด้วยการเอ่ยอ้างว่าเป็นภรรยา

๗. สาลิตตกชาดก (๑๐๗)

ว่าด้วยคนมีศิลปะ

(อำมาตย์โพธิสัตว์กราบทูลพระราชาถึงคุณค่าของศิลปะว่า)

{๑๐๗} [๑๐๗] ขึ้นชื่อว่าศิลปะแม้อย่างใดอย่างหนึ่ง ก็ยังประโยชน์ให้สำเร็จได้ โดยแท้ ขอพระองค์ทรงทอดพระเนตรเถิดบุรุษเปลี้ยได้ บ้านส่วยทั้ง ๔ ทิศก็เพราะการดีดมูลแพะ

๘. พาหิยชาดก (๑๐๘)

ว่าด้วยเป็นคนควรศึกษาศิลปะ

(อำมาตย์โพธิสัตว์กราบทูลพระราชาถึงประโยชน์ของศิลปะว่า)

{๑๐๘} [๑๐๘]บุคคลควรศึกษาศิลปะที่ควรศึกษา คนทั้งหลายที่พอใจในศิลปะนั้นก็มีอยู่ แม้แต่หญิงที่เกิดบ้านนอกก็ยังทำให้พระราชาทรงโปรดปรานได้ ด้วยการกระมิดกระเมี้ยนของเธอ

จบ ๗. สาลิตตกชาดก