๘. พาหิยชาดก เล่ม ๒๗

สิกฺเขยฺย สิกฺขิตพฺพานิ สนฺติ ตจฺฉนฺทิโน (๑) ชนา

พาหิยา หิ สุหนฺเนน ราชานํ อภิราธยีติ.

พาหิยชาตกํ อฏฺฐมํ.

บุคคลควรศึกษาศิลปะทั้งหลายที่ควรศึกษา

ชนทั้งหลายที่พอใจในศิลปะเหล่านั้นยังมีอยู่

เพราะว่าหญิงสาวบ้านนอกก็ยังทำพระราชาให้พอพระทัย

ด้วยความเอียงอายของเธอ

พาหิยชาดกที่ ๘ จบ