๑. ปโรสตชาดก เล่ม ๒๗

ปโรสตํ เจปิ สมาคตานํ

ฌาเยยฺยุํ เต วสฺสสตํ อปญฺญา

เอโกว เสยฺโย ปุริโส สปญฺโญ

โย ภาสิตสฺส วิชานาติ อตฺถนฺติ.

ปโรสตชาตกํ ปฐมํ.

บรรดาพวกที่มาประชุมกัน ๑๐๐ กว่าคน

พวกเขาเป็นคนไม่มีปัญญา ถึงจะเพ่งพินิจอยู่ตลอด ๑๐๐ ปี

คนมีปัญญารู้แจ้งเนื้อความที่เรากล่าวแล้ว

เพียงคนเดียวเท่านั้นประเสริฐกว่า

ปโรสตชาดกที่ ๑ จบ