arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · ปโรสตวรรค

๙. กุณฑกปูวชาดก เล่ม ๒๗

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๐๙ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๙/๑๐ ในปโรสตวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต ปโรสตวรรค กุณฑกปูวชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๗ หน้า ๕๕–๕๕

หน้า ๕๕

๙. กุณฑกปูวชาดก (๑๐๙)

ว่าด้วยมีอย่างไรก็กินอย่างนั้น

(เทวดาโพธิสัตว์พูดกับคนจนผู้มาทำพลีกรรมซึ่งเกรงว่าเทวดาจะ ไม่รับว่า)

{๑๐๙} [๑๐๙] คนกินอย่างไร เทวดาของคนนั้นก็กินอย่างนั้น ท่านจงนำขนมรำนั้นมา อย่าให้ส่วนของเราเสียไปเลย

๑๐. สัพพสังหารกปัญหชาดก (๑๑๐)

ว่าด้วยการพูดของหญิง ๒ ประเภท

(พระโพธิสัตว์รู้ว่าดอกประยงค์บานแล้ว จึงกล่าวว่า)

{๑๑๐} [๑๑๐] กลิ่นเครื่องอบทั้งปวงไม่มี มีแต่กลิ่นดอกประยงล้วน ๆ ฟุ้งไป หญิงนักเลงคนนี้พูดจาคำเหลาะแหละ แต่หญิงผู้ใหญ่พูดจริง

จบ ปโรสตวรรที่ ๑๑

รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. ปโรสตชาดก ๒. ปัณณิกชาดก

๓. เวริชาดก ๔. มิตตวินทชาดก

๕. ทุพพลกัฏฐชาดก ๖. อุทัญจนีชาดก

๗. สาลิตตกชาดก ๘. พาหิยชาดก

๙. กุณฑกปูวชาดก ๑๐. สัพพสังหารกปัญหชาดก

จบ ๙. กุณฑกปูวชาดก