๙. ปลายิชาดก เล่ม ๒๗

คชคฺคเมเฆหิ หยคฺคมาลิภิ

รถูมิชาเตภิ สราภิวสฺเสภิ

ถรุคฺคหาวฏฺฏทฬฺหปฺปหาริภิ (๑)

ปริวาริตา ตกฺกสิลา สมนฺตโต.

ตักกสิลาถูกกองทัพช้างอันเกรียงไกร

ถูกกองทัพม้าสินธพอันเกรียงไกร

ถูกกองทัพรถประดุจเกลียวคลื่นในมหาสมุทร

อันยังห่าฝนคือลูกศรให้ตกลงประดุจเมฆฝนอันหนาทึบ

ถูกกองทัพทหารราบซึ่งถือดาบกวัดแกว่งประหารได้อย่างแม่นยำ

ล้อมรอบด้าน

อภิธาวถ จูปธาวถ จ

วิวิธา วินาทิตา วทนฺติภิ

วตฺตตชฺช ตุมุโล โฆโส ยถา

วิชฺชุลตา ชลธรสฺส คชฺชโตติ.

ปลายิตชาตกํ (๑) นวมํ.

ท่านทั้งหลายจงรีบรุกเข้าไป จงรีบบุกเข้าไป

จงโห่ร้องให้อึกทึกกึกก้องพร้อมกับพญาช้างที่ประเสริฐ

ในวันนี้ ประดุจสายอสนิบาตอันแผ่ซ่าน

ออกจากเมฆคำรามกึกก้องอยู่

ปลายิตชาดกที่ ๙ จบ