๑. กาสาวชาดก เล่ม ๒๗

อนิกฺกสาโว กาสาวํ โย วตฺถํ ปริทหิสฺสติ (๑)

อเปโต ทมสจฺเจน น โส กาสาวมรหติ.

ผู้ใดมีกิเลสดุจน้ำฝาด ยังไม่หมดไป

ปราศจากทมะและสัจจะ จักนุ่งห่มผ้ากาสาวพัสตร์

ผู้นั้นไม่สมควรจะนุ่งห่มผ้ากาสาวพัสตร์เลย

โย จ วนฺตกสาวสฺส สีเลสุ สุสมาหิโต

อุเปโต ทมสจฺเจน ส เว กาสาวมรหตีติ.

กาสาวชาตกํ ปฐมํ.

ส่วนผู้ใดคลายกิเลสดุจน้ำฝาดได้แล้ว

ตั้งมั่นด้วยดีในศีลทั้งหลาย ประกอบด้วยทมะและสัจจะ

ผู้นั้นแลสมควรจะนุ่งห่มผ้ากาสาวพัสตร์

กาสาวชาดกที่ ๑ จบ