๔. อัพภัญชนทายกเถราปทาน เล่ม ๓๓

นคเร พนฺธุมติยา ราชุยฺยาเน วสามหํ

จมฺมวาสี ๑ ตถา อาสึ กมณฺฑลุธโร อหํ ฯ

อทฺทสํ วิรชํ ๒ พุทฺธํ สยมฺภุํ อปราชิตํ

อาตาปินํ ๓ ปหิตตฺตํ ฌายึ ฌานรตํ อิสึ ๔ ฯ

สพฺพกามสมิทฺธิญฺจ โอฆติณฺณมนาสวํ

ทิสฺวา ปสนฺโน สุมโน อพฺภญฺชนมทาสหํ ฯ

เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ทานมททึ ตทา

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ อพฺภญฺชนสฺสิทํ ผลํ ฯ

กิเลสา ฌาปิตา มยฺหํ ภวา สพฺเพ สมูหตา

นาโคว พนฺธนํ เฉตฺวา วิหรามิ อนาสโว ฯ

สฺวาคตํ วต เม อาสิ มม พุทฺธสฺส สนฺติเก

ติสฺโส วิชฺชา อนุปฺปตฺตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อพฺภญฺชนทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

อพฺภญฺชนทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

๑ ยุ. ธมฺมวาที ฯ ๒ ม. วิมลํ ฯ ๓ ม. ยุ. ปธานํ ปหิตตฺตํ ตํ ฯ ๔ ม. ยุ. วสึ ฯ

เราอยู่ใกล้พระราชอุทยาน ในพระนครพันธุมดี ครั้งนั้น เรานุ่งหนังเสือเหลือง ถือคณโฑน้ำ เราได้พบพระสยัมภูพุทธเจ้า ผู้ปราศจากกิเลสธุลี ผู้ไม่ทรงพ่ายแพ้อะไรๆ มีความเพียรเผากิเลส มีพระหฤทัยแน่วแน่ มีปกติเพ่งพินิจ ยินดีในฌาน เป็นนักบวชผู้สำเร็จความประสงค์ทั้งปวง ข้ามพ้นโอฆะแล้ว ไม่มีอาสวะครั้นเราพบแล้วก็เลื่อมใสโสมนัส ได้ถวายยาหยอดตา ในกัปที่ ๙๑แต่กัปนี้ เราได้ถวายทานใดในกาลนั้น ด้วยทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งยาหยอดตา เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ...

พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระอัพภัญชนทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ อัพภัญชนทายกเถราปทาน.