พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน · เอกวิหาริวรรค
๘. หรีตกิทายกเถราปทาน เล่ม ๓๓
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๘ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๘/๑๐ ในเอกวิหาริวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
อฏฺฐมํ หรีตกิทายกตฺเถราปทานํ (๔๓๘)
หรีตกิทายกเถราปทานที่ ๘
ว่าด้วยผลแห่งการถวายลูกสมอ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน เอกวิหาริวรรค หรีตกิทายกเถราปทาน (ฉบับหลวง เล่ม ๓๓ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๓ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๒ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๓)
หรีตกึ อามลกํ อมฺพชมฺพุวิเภทกํ
โกลํ ภลฺลาตกํ เพลฺลํ สยเมวาหรามหํ ฯ
ทิสฺวาน ปพฺภารคตํ ฌายึ ฌานรตํ มุนึ
อาพาเธน อาปีฬิตํ อทฺธนิยํ ๑ มหามุนึ ฯ
หรีตกึ คเหตฺวาน สยมฺภุสฺส อทาสหํ
กตมตฺตมฺหิ เภสชฺชํ พฺยาธิ ปสฺสมฺภิ ตาวเท ฯ
ปหีนทรโถ พุทฺโธ อนุโมทนิยํ ๒ อกา
เภสชฺชทาเนนิมินา พฺยาธิวูปสเมน จ ฯ
เทวภูโต มนุสฺโส วา ชาโต วา อญฺญชาติยา
สพฺพตฺถ สุขิโต โหหิ ๓ มา จ เต พฺยาธิมาคมา ฯ
อิทํ วตฺวาน สมฺพุทฺโธ สยมฺภู อปราชิโต
นภํ อพฺภุคฺคมิ ธีโร หํสราชาว อมฺพเร ฯ
ยโต หรีตกิมทํ ๑ สยมฺภุสฺส มเหสิโน
อิมํ ชาตึ อุปาทาย พฺยาธิ เม นูปปชฺชถ ฯ
อยํ ปจฺฉิมโก มยฺหํ จริโม วตฺตเต ภโว
ติสฺโส วิชฺชา อนุปฺปตฺตา ๒ กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ ฯ
จตุนวุเต อิโต กปฺเป เภสชฺชมททึ ตทา
ทุคฺคตึ นาภิชานามิ เภสชฺชสฺส อิทํ ผลํ ฯ
กิเลสา ฌาปิตา มยฺหํ ภวา สพฺเพ สมูหตา
นาโคว พนฺธนํ เฉตฺวา วิหรามิ อนาสโว ฯ
สฺวาคตํ วต เม อาสิ มม พุทฺธสฺส สนฺติเก
ติสฺโส วิชฺชา อนุปฺปตฺตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ ฯ
ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม
ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ
อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา หรีตกิทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ
หรีตกิทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ
๑ ม. ยุ. อทุติยํ ฯ ๒ ม. อนุโมทมกาสิ เม ฯ ๓ ม. โหตุ ฯ
เรากำลังนำผลสมอ ผลมะขามป้อม ผลมะม่วง ผลหว้า สมอพิเภกกระเบา ผลรกฟ้า มะตูมมาด้วยตนเอง เราได้เห็นพระมหามุนีผู้มีปกติเพ่งพินิจ ยินดีในฌาน เป็นนักปราชญ์ ถูกอาพาธเบียดเบียนเสด็จเดินทางไกล ประทับอยู่ที่เงื้อมเขา จึงได้เอาผลสมอถวายแด่พระสยัมภู ก็พอเราทำเภสัชเสร็จแล้ว พยาธิหายไปในทันใดนั้นเอง พระพุทธเจ้าผู้มีความกระวนกระวายอันละได้แล้ว ได้ทรงทำอนุโมทนาว่า ก็ด้วยการถวายเภสัชอันเป็นเครื่องระงับพยาธินี้ท่านเกิดเป็นเทวดา เป็นมนุษย์ หรือจะเกิดในชาติอื่น จงเป็นผู้ถึงความสุขในที่ทุกแห่ง และท่านอย่าถึงความป่วยไข้ ครั้นพระสยัมภูพุทธเจ้าผู้ไม่ทรงพ่ายแพ้อะไร เป็นนักปราชญ์ ตรัสดังนี้แล้ว
ได้เสด็จเหาะขึ้นสู่นภากาศ เหมือนพญาหงส์ในอัมพร ฉะนั้นเพราะเราได้ถวายสมอแด่พระสยัมภูพุทธเจ้าผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่ความป่วยไข้จึงมิได้เกิดแก่เราเลยจนถึงชาตินี้ นี้เป็นความเกิดครั้งหลังของเรา ภพสุดท้ายกำลังเป็นไป วิชชา ๓ เราได้บรรลุแล้ว โดยลำดับพระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ในกัปที่ ๙๔ แต่กัปนี้ เราได้ถวายเภสัชในกาลนั้น ด้วยการถวายเภสัชนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลยนี้เป็นผลแห่งเภสัชทาน เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ... พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.
ทราบว่า ท่านพระหรีตกิทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.
จบ หรีตกิทายกเถราปทาน.
จบ ๘. หรีตกิทายกเถราปทาน