arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๔

๕. สามัญญกานิเถรคาถา เล่ม ๒๖

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๗๒ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๕/๑๐ ในวรรคที่ ๔มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

_______

๕. สามญฺญกานิตฺเถรคาถา

๕. สามัญญกานิเถรคาถา

ภาษิตของพระสามัญญกานิเถระ

ทราบว่า ท่านพระสามัญญกานิเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๔ สามัญญกานิเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๖ หน้า ๒๖๖–๒๖๖ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๖ หน้า ๓๑๕–๓๑๕

บาลี (มหาจุฬาฯ)

สุขํ สุขตฺโถ ลภเต ตทาจรํ

กิตฺติญฺจ ปปฺโปติ ยสสฺส วฑฺฒติ

โย อริยมฏฺฐงฺคิกมญฺชสํ อุชุํ

ภาเวติ มคฺคํ อมตสฺส ปตฺติยาติ.

สามญฺญกานิ เถโร.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

บุคคลผู้ต้องการนิรามิสสุข

ประพฤติให้สมควรแก่การได้ความสุขนั้น ย่อมได้ความสุข

ผู้บำเพ็ญอริยมรรคมีองค์ ๘ อันเป็นทางสายตรง

ไม่คดเคี้ยว เพื่อบรรลุอมตบท

ย่อมได้เกียรติคุณและเจริญยศ

เชิงอรรถ (ไทย (มหาจุฬาฯ ๒))
  1. ๑ธาตุที่ไม่มีปัจจัยปรุงแต่ง (ขุ.เถร.อ. ๑/๓๕/๑๕๔)

จบ ๕. สามัญญกานิเถรคาถา