arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๒

๔. วนวัจฉสามเณรคาถา เล่ม ๒๖

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๕๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๔/๑๐ ในวรรคที่ ๒มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

๔. วนวจฺฉตฺเถรสามเณรคาถา

๔. วนวัจฉเถรสามเณรคาถา

ภาษิตของสามเณรของพระวนวัจฉเถระ

ทราบว่าสามเณรของท่านพระวนวัจฉเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๒ วนวัจฉสามเณรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๖ หน้า ๒๖๒–๒๖๒ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๖ หน้า ๓๐๘–๓๐๘

บาลี (มหาจุฬาฯ)

อุปชฺฌาโย มํ อวจ อิโต คจฺฉาม สีวก

คาเม เม วสติ กาโย อรญฺญํ เม คโต มโน

เสมานโกปิ คจฺฉามิ นตฺถิ สงฺโค วิชานตนฺติ.

วนวจฺฉสฺส เถรสฺส สามเณโร. _______ ๕.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

พระอุปัชฌาย์ได้กล่าวกับเราว่า

สีวกะ เราจะไปจากที่นี่ กายเราอยู่บ้าน (แต่)ใจเราอยู่ป่า

แม้ลุกไม่ไหว เราก็จะไป ผู้รู้แจ้งหาข้องอยู่ไม่

จบ ๔. วนวัจฉสามเณรคาถา