๙. ปิลินทวัจฉเถรคาถา เล่ม ๒๖

๘. วีรเถรคาถา

สุภาษิตเกี่ยวกับการชนะกิเลส

{๑๔๕}นัยว่า ท่านพระวีรเถระได้ภาษิตคาถานี้ในเวลาที่อดีตภรรยาไปเล้าโลม เพี่อให้สึกว่า

[๘] เมื่อก่อน ผู้ใดเป็นผู้ฝึกได้ยาก แต่เดี๋ยวนี้ผู้นั้นถูกพระผู้มีพระภาคเจ้าได้ทรงฝึกแล้วด้วยวิธีฝึกคืออริยมรรค ที่ยอดเยี่ยม เป็นผู้สันโดษ ข้ามความสงสัยได้แล้ว เป็นผู้ชนะกิเลส ปราศจากความหวาดกลัว มีจิตตั้งมั่น ดับกิเลสได้แล้ว

๙. ปิลินทวัจฉเถรคาถา

สุภาษิตเกี่ยวกับการฟังธรรม

{๑๔๖}นัยว่า ท่านพระปิลินทวัจฉเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า

[๙] การที่เรามาสู่สำนักของพระศาสดานี้เป็นการมาดีแล้ว ไม่ไร้ประโยชน์ การที่เราคิดไว้ว่าจักฟังธรรมในสำนัก ของ พระผู้มีพระภาคเจ้าแล้วบวชนี้มิใช่ความคิดที่เลว เพราะเมื่อพระผู้มีพระภาคเจ้าทรงจำแนกธรรมทั้งหลายอยู่ เรา ได้บรรลุโลกุตตรธรรมอันประเสริฐแล้ว

๑๐. ปุณณมาสเถรคาถา

สุภาษิตเกี่ยวกับการไม่ติดในสิ่งทั้งปวง

{๑๔๗}นัยว่า พระปุณณมาสเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า

[๑๐] ผู้ใดรู้ถึงความเกิดขึ้นและความเสื่อมไปของโลก บรรลุนิพพานด้วยมรรคญาณ เป็นผู้สันโดษ มีจิตสำรวมแล้ว ไม่ติดอยู่ในธรรมทั้งปวง ผู้นั้นกำจัดตัณหาได้แล้วทั้งในโลกนี้และโลกอื่น

จบ ปฐมวรรค

รวมพระเถระที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. พระสุภูติเถระ ๒. พระมหาโกฏฐิตเถระ

๓. พระกังขาเรวตเถระ ๔. พระปุณณมันตานีปุตตเถระ

๕. พระทัพพเถระ ๖. พระสีตวนิยเถระ

๗. พระภัลลิยเถระ ๘. พระวีรเถระ

๙. พระปิลันทวัจฉเถระ ๑๐. พระปุณณมาสเถระ