พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๑
๙. ปิลินทวัจฉเถรคาถา เล่ม ๒๖
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๔๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๐/๑๑ ในวรรคที่ ๑มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
_______
๙. ปิลินฺทวจฺฉตฺเถรคาถา
๙. ปิลินทวัจฉเถรคาถา
ภาษิตของพระปิลินทวัจฉเถระ
ทราบว่า ท่านพระปิลินทวัจฉเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๑ ปิลินทวัจฉเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๖ หน้า ๒๖๐–๒๖๐ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๖ หน้า ๓๐๖–๓๐๖
สฺวาคตํ นาปคตํ (๑) นยิทํ ทุมฺมนฺติ ตํ มม
ปวิภตฺเตสุ (๒) ธมฺเมสุ ยํ เสฏฺฐํ ตทุปาคมินฺติ.
อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปิลินฺทวจฺโฉ เถโร คาถํ อภาสิตฺถาติ.
- ๑ฉ.ม. ทุราคตํ
- ๒ฉ.ม. สํวิภตฺเตสุ
การที่เราได้มายังสำนักพระผู้มีพระภาคนี้เป็นการมาดีแล้ว
ไม่ไร้ประโยชน์ การที่เราได้คิดไว้ว่า จะฟังธรรมในสำนักของ
พระผู้มีพระภาคแล้วบวชนี้เป็นความคิดไม่เลวเลย
เพราะเมื่อพระผู้มีพระภาคทรงจำแนกธรรมอันประเสริฐทั้งหลาย
เราได้บรรลุธรรมนั้นแล้ว
จบ ๙. ปิลินทวัจฉเถรคาถา