arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๑

๙. ปิลินทวัจฉเถรคาถา เล่ม ๒๖

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๔๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๐/๑๑ ในวรรคที่ ๑มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

_______

๙. ปิลินฺทวจฺฉตฺเถรคาถา

๙. ปิลินทวัจฉเถรคาถา

ภาษิตของพระปิลินทวัจฉเถระ

ทราบว่า ท่านพระปิลินทวัจฉเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๑ ปิลินทวัจฉเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๖ หน้า ๒๖๐–๒๖๐ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๖ หน้า ๓๐๖–๓๐๖

บาลี (มหาจุฬาฯ)

สฺวาคตํ นาปคตํ (๑) นยิทํ ทุมฺมนฺติ ตํ มม

ปวิภตฺเตสุ (๒) ธมฺเมสุ ยํ เสฏฺฐํ ตทุปาคมินฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปิลินฺทวจฺโฉ เถโร คาถํ อภาสิตฺถาติ.

เชิงอรรถ (บาลี (มหาจุฬาฯ))
  1. ๑ฉ.ม. ทุราคตํ
  2. ๒ฉ.ม. สํวิภตฺเตสุ
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

การที่เราได้มายังสำนักพระผู้มีพระภาคนี้เป็นการมาดีแล้ว

ไม่ไร้ประโยชน์ การที่เราได้คิดไว้ว่า จะฟังธรรมในสำนักของ

พระผู้มีพระภาคแล้วบวชนี้เป็นความคิดไม่เลวเลย

เพราะเมื่อพระผู้มีพระภาคทรงจำแนกธรรมอันประเสริฐทั้งหลาย

เราได้บรรลุธรรมนั้นแล้ว

จบ ๙. ปิลินทวัจฉเถรคาถา