๘. วีรเถรคาถา เล่ม ๒๖

โย ทุทฺทมโย ทเมน ทนฺโต

วีโร (๑) สนฺตุสิโต วิติณฺณกงฺโข

วิชิตาวี อเปตโลมหํโส

วีโร โส (๒) ปรินิพฺพุโต ฐิตตฺโตติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา วีโร เถโร คาถํ อภาสิตฺถาติ.

พระวีรเถระผู้ฝึกได้ยาก ถูกพระศาสดาผู้ฝึกทรงฝึกแล้ว

เป็นผู้สันโดษ ปราศจากความสงสัย ชนะกิเลสได้แล้ว

ปราศจากความขนพองสยองเกล้า มีจิตคงที่ ดับสนิทแล้ว