๖. สีลวีมังสนชาดก เล่ม ๒๗

๖. สีลวีมังสนชาดก (๘๖)

ว่าด้วยการพิจารณาดูคนที่ศีล

(พระโพธิสัตว์ผู้เป็นปุโรหิตของพระเจ้าพรหมทัตรักษาศีล ๕ อย่างเคร่ง ครัด เมื่อทดสอบจนรู้ว่าพระเจ้าพรหมทัตยกย่องตนเพราะอาศัยความเป็น ผู้มีศีล จึงกล่าวสรรเสริญศีลว่า)

{๘๖} [๘๖] ได้ยินว่า ศีลเป็นสิ่งที่ดีงาม ศีลเป็นสิ่งที่เยี่ยมในโลก ดูเอาเถิด งูใหญ่ที่มีพิษร้ายแรงกลับไม่เบียดเบียนใครเพราะเป็นสัตว์มีศีล

๗. มังคลชาดก (๘๗)

ว่าด้วยผลของการไม่ถือมงคลตื่นข่าว

(พระบรมศาสดาครั้นทรงนำอดีตนิทานที่พระโพธิสัตว์เกิดในตระกูล พราหมณ์ชั้นสูงแล้วบวชเป็นฤๅษีผู้ได้อภิญญาสมาบัติแสดงธรรมแก่พราหมณ์ ผู้เชื่อถือมงคลจนหันมานับถือตนแล้วเมื่อทรงแสดงธรรมแก่พราหมณ์ ผู้เชื่อถือมงคลในปัจจุบัน จึงตรัสพระคาถานี้ว่า){๘๗} [๘๗] ผู้ใดไม่ถือมงคลตื่นข่าว ไม่ถือลางดีลางร้าย ไม่ถือความฝัน ไม่ ถือลักษณะดีหรือชั่ว ผู้นั้นชื่อว่าล่วงพ้นโทษแห่งการถือมงคล ตื่นข่าวครอบงำกิเลสที่เป็นคู่กัน และกิเลสที่ประกอบสัตว์ไว้ในภพ ได้แล้ว ย่อมไม่กลับมาเกิดอีก