๔. วาตมิคชาดก เล่ม ๒๗

๓. กัณฑินชาดก (๑๓)

ว่าด้วยผู้ตกอยู่ในอำนาจหญิง

(เทวดาโพธิสัตว์กล่าวตำหนิสิ่งที่ควรตำหนิว่า)

{๑๓} [๑๓] เราชอบตำหนิผู้ชายที่ชอบใช้ลูกศรเป็นอาวุธยิงไปจนสุดแรง เราขอตำหนิชนบทที่มีสตรีเป็นผู้นำ อนึ่ง พวกคนที่ตกอยู่ ในอำนาจของสตรีล้วนถูกตำหนิทั้งนั้น

๔. วาตมิคชาดก (๑๔)

ว่าด้วยเนื้อสมันที่ตกอยู่ในอำนาจของรส

(พระราชาโพธิสัตว์ตรัสว่า)

{๑๔} [๑๔] นัยว่าสิ่งอื่นที่จะเลวยิ่งไปกว่ารสทั้งหลายไม่มี รสเลวแม้กว่า ถิ่นฐานแม้กว่าความสนิทสนม นายสญชัยคนเฝ้าสวนนำ เนื้อสมันซึ่งอาศัยอยู่ในป่าชัฏมาสู่อำนาจของตนได้ก็ด้วยรส ทั้งหลาย

๕. ขราทิยชาดก (๑๕)

ว่าด้วยลูกของแม่เนื้อขราทิยาที่ล่วงเลยโอวาท

(พญาเนื้อโพธิสัตว์ไม่ปรารถนาจะสอนลูกของน้องสาว จึงกล่าวว่า)

{๑๕} [๑๕] ดูก่อนแม่เนื้อขราทิยา ฉันไม่สามารถจะสั่งสอนเนื้อตัวนั้นที่มี ๘ กีบ มีเขาคดแต่โคนจนถึงปลาย ละเลยโอวาทไปเสียตั้ง ๗ วัน ได้หรอก