พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · สีลวรรค
๒. นิโครธมิคชาดก เล่ม ๒๗
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๒ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๒/๑๐ ในสีลวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
ลกฺขณชาตกํ ปฐมํ
๒ นิโคฺรธมิคชาตกํ
๒. นิโครธมิคชาดก
ว่าด้วยการเลือกคบ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต สีลวรรค นิโครธมิคชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๕ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
นิโคฺรธเมว เสเวยฺย น สาขํ อุปสํวเส
นิโคฺรธสฺมึ มตํ เสยฺโย ยญฺเจ สาขสฺมิ ชีวิตนฺติ ฯ
นิโคฺรธชาตกํ ทุติยํ ฯ
ท่านหรือคนอื่นก็ตาม พึงคบหาแต่พระยาเนื้อชื่อว่านิโครธเท่านั้น ไม่ควรเข้าไปอาศัยอยู่กับพระยาเนื้อชื่อว่าสาขะ ความตายในสำนักพระยาเนื้อนิโครธประเสริฐกว่า การมีชีวิตอยู่ในสำนักพระยาเนื้อสาขะจะประเสริฐอะไร.
จบ นิโครธมิคชาดกที่ ๒.
จบ ๒. นิโครธมิคชาดก