พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · สีลวรรค
๕. ขราทิยชาดก เล่ม ๒๗
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๕/๑๐ ในสีลวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
เรื่องนี้มีข้อความเติมจากฉบับมหาจุฬาฯ ๑ เพราะฉบับมหาจุฬาฯ ๒ ในข้อมูล e-tipitaka ไม่มี (หน้า ๖)
๑๕. ขราทิยชาตก (๑)
๕. ขราทิยชาดก (๑๕)
ว่าด้วยลูกของแม่เนื้อที่ชื่อขราทิยา
(พญาเนื้อโพธิสัตว์ไม่ปรารถนาจะสอนลูกของน้องสาว จึงกล่าวว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต สีลวรรค ขราทิยชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๕ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๔–๔ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๗ หน้า ๖–๗
อฏฺฐกฺขุรํ ขราทิเย มิคํ วงฺกาติวงฺกินํ
สตฺตกาเลหติกฺกนฺตํ (๑) น นํ โอวทิตุสฺสเหติ.
ขราทิยชาตกํ ปญฺจมํ.
- ๑ฉ.ม. สตฺตหิ กาลาติกฺกนฺตํ, อิ. สตฺตหิ กาลาหติกฺกนฺตํ, สี. กลาหติกฺกนฺติ
แม่ขราทิยา เราไม่สามารถจะสั่งสอนเนื้อ
ที่มีกีบเท้า ๘ กีบ มีเขาคดตั้งแต่โคนจรดปลาย
ที่ละเลยโอวาทตลอด ๗ วันตัวนั้นได้
ขราทิยชาดกที่ ๕ จบ
จบ ๕. ขราทิยชาดก