๗. ปาทัญชลิชาดก เล่ม ๒๗

อทฺธา ปาทญฺชลี สพฺเพ ปญฺญาย อติโรจติ

ตถา หิ โอฏฺฐํ ภญฺชติ อุตฺตรึ นูน ปสฺสติ.

ปาทัญชลีราชกุมารมีพระปรีชา

ทรงรุ่งเรืองกว่าพวกเราทั้งหมดแน่นอน

พระองค์ทรงเห็นเหตุอื่นที่ยิ่งกว่านี้เป็นแน่

เพราะฉะนั้นจึงทรงเม้มพระโอษฐ์

(พระกุมารโง่เขลา กล่าวว่า)

นายํ ธมฺมํ อธมฺมํ วา อตฺถานตฺถญฺจ พุชฺฌติ

อญฺญตฺร โอฏฺฐนิพฺโภคา นายํ ชานาติ กิญฺจนนฺติ.

ปาทญฺชลิชาตกํ สตฺตมํ.

ปาทัญชลีราชกุมารพระองค์นี้

จะทรงทราบสิ่งที่เป็นธรรมหรือไม่เป็นธรรม

สิ่งที่เป็นประโยชน์และไม่เป็นประโยชน์ก็หาไม่

พระองค์ไม่ทรงทราบอะไรเลย

นอกจากการเม้มพระโอษฐ์เท่านั้น

ปาทัญชลิชาดกที่ ๗ จบ