๕. มัจฉชาดก เล่ม ๒๗

อภิตฺถนย ปชฺชุนฺน นิธึ กากสฺส นาสย

กากํ โสกาย รนฺเธหิ มญฺจ โสกา ปโมจยาติ.

มจฺฉชาตกํ ปญฺจมํ.

ปัชชุนนเทพ ท่านจงร้องคำรามให้ฝนตกมา

ทำลายขุมทรัพย์ของฝูงกา ทำฝูงกาให้ได้รับความเศร้าโศก

และช่วยปลดเปลื้องข้าพเจ้าและหมู่ญาติ

ให้พ้นจากความเศร้าโศกเถิด

มัจฉชาดกที่ ๕ จบ