๒. มหาสารชาดก เล่ม ๒๗

อุกฺกฏฺเฐ สูรมิจฺฉนฺติ มนฺตีสุ อกุตูหลํ

ปิยญฺจ อนฺนปานมฺหิ อตฺเถ ชาเต จ ปณฺฑิตนฺติ.

มหาสารชาตกํ ทุติยํ.

เมื่อถึงยามคับขันประชาชนต้องการผู้กล้าหาญ

เมื่อถึงคราวปรึกษางานต้องการผู้ที่ไม่พูดพล่าม

ยามมีข้าวน้ำต้องการผู้เป็นที่รัก

ยามเกิดปัญหาต้องการบัณฑิต

มหาสารชาดกที่ ๒ จบ