arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · กุสนาฬิวรรค

๘. มูสิกชาดก เล่ม ๒๗

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๒๘ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๘/๑๐ ในกุสนาฬิวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

๑๒๘. พิฬารวตชาตก (๘)

๘. พิฬารวตชาดก (๑๒๘)

ว่าด้วยวัตรของแมว

(พญาหนูโพธิสัตว์กล่าวตำหนิสุนัขจิ้งจอกว่า)

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต กุสนาฬิวรรค มูสิกชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๓๒–๓๒ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๗ หน้า ๕๒–๕๒

บาลี (มหาจุฬาฯ)

โย เว ธมฺมํ ธชํ กตฺวา นิคูโฬฺห ปาปมาจเร

วิสฺสาสยิตฺวา ภูตานิ พิฬารํ นาม ตํ วตนฺติ.

พิฬารวตชาตกํ (๑) อฏฺฐมํ.

เชิงอรรถ (บาลี (มหาจุฬาฯ))
  1. ๑ก. มูสิกชาตกํ
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ผู้ใดกล่าวเชิดชูธรรมให้เป็นธงชัย

ล่อลวงให้เหล่าสัตว์ตายใจแล้วซ่อนตนประพฤติชั่ว

ความประพฤติของผู้นั้นชื่อว่าเป็นความประพฤติของแมว

พิฬารวตชาดกที่ ๘ จบ

จบ ๘. มูสิกชาดก