๑. ภัทรฆฏเภทกชาดก เล่ม ๒๗

๕. กุมภวรรค

๑. ภัทรฆฏเภทชาดก (๒๙๑)

ว่าด้วยนักเลงทุบหม้อทรัพย์

(พระบรมศาสดาทรงประมวลชาดกตรัสว่า}

{๔๗๒} [๔๗๒] นักเลงได้หม้อสารพัดนึกอันเป็นยอดแห่งทรัพย์มาใบหนึ่ง เมื่อยังรักษาหม้อนั้นไว้ได้ เขาก็ได้รับความสุขอยู่{๔๗๓} [๔๗๓] เมื่อเขาเมาและเย่อหยิ่ง จึงได้ประมาท ทำหม้อใบนั้นแตก ไป เขากลายเป็นคนเปลือยและนุ่งผ้าเก่า เป็นคนโง่เขลา เดือด ร้อนในภายหลัง{๔๗๔} [๔๗๔] ผู้ด้อยปัญญาได้ทรัพย์มาแล้วเป็นผู้ประมาทใช้สอยมักต้อง เดือดร้อนในภายหล้ง เหมือนนักเลงทุบหม้อทรัพย์ฉะนั้น

๒. สุปัตตชาดก (๒๙๒)

ว่าด้วยกาผู้จงรักภักดี

(กาสุมุขะผู้เป็นเสนาบดีของพญากาโพธิสัตว์สุปัตตะกราบทูลพระ ราชาถึงสาเหตุที่ตนทำชั่วว่า)

{๔๗๕} [๔๗๕] ข้าแต่มหาราชเจ้าพญากาสุปัตตะอาศัยอยู่ในพระนคร พาราณสี มีกา ๘๐,๐๐๐ แวดล้อม

{๔๗๖} [๔๗๖] นางกาสุปัสสาภรรยาของพญากานั้นแพ้ท้อง ปรารถนาจะกิน พระกระยาหารที่มีค่ามากซึ่งหุงต้มในห้องเครื่องของพระราชา