๑. ภัทรฆฏเภทกชาดก เล่ม ๒๗

สพฺพกามททํ กุมฺภํ กุฏํ ลทฺธาน ธุตฺตโก

ยาว นํ อนุปาเลติ ตาว โส สุขเมธติ.

นักเลงได้หม้อที่สามารถจะบันดาลสิ่งที่ปรารถนาได้ทุกอย่าง

เขาย่อมประสบความสุขตลอดเวลาที่ยังรักษาหม้อนั้นไว้ได้

ยทา มตฺโต จ ทิตฺโต จ ปมาทา กุมฺภมพฺภิทา

ตทา นคฺโค จ โปตฺโถ จ ปจฺฉา พาโล วิหญฺญติ.

เมื่อใด เขาเมาสุรา คะนอง

ทำลายหม้อเสียเพราะความเมา

เมื่อนั้น เขาจะเป็นคนเปลือยนุ่งห่มผ้าเก่า

กลายเป็นคนโง่เง่าเดือดร้อนในภายหลัง

เอวเมว โย ธนํ ลทฺธา ปมตฺโต (๑) ปริภุญฺชติ

ปจฺฉา ตปติ ทุมฺเมโธ กุฏํ ภิตฺวาว (๒) ธุตฺตโกติ.

ภทฺรฆฏเภทกชาตกํ (๓) ปฐมํ.

ผู้ใดโง่เขลา ประมาท ได้ทรัพย์แล้วใช้สอยไปทำนองนี้

ผู้นั้นย่อมเดือดร้อนในภายหลัง

เหมือนนักเลงทำลายหม้อขุมทรัพย์

ภัทรฆฏเภทกชาดกที่ ๑ จบ