๑๐. สีลวีมังสชาดก เล่ม ๒๗

ให้ต่างหูแก้วมณีแก่ลูกสะใภ้และจงให้ครก สาก และ กระด้งแก่นางปุณณทาสีผู้ต่ำต้อย

๑๐. สีลวีมังสชาดก (๒๙๐)

ว่าด้วยอานิสงส์ของศีล

(พราหมณ์ปุโรหิตโพธิสัตว์ได้กราบทูลพระราชาถึงการกระทำของตน เพื่อทดลองศีลว่า)

{๔๖๙} [๔๖๙] ได้ยินว่าศีลแลเป็นความงาม ศีลเป็นเยี่ยมในโลก ท่านจงดูเถิด ขนาดงูใหญ่มีพิษร้ายแรงยังไม่เบียดเบียนผู้อื่น ด้วยมารู้สึกว่า ตัวเป็นผู้มีศีล{๔๗๐} [๔๗๐] เราจักสมาทานศีลที่บัณฑิตรับรองแล้วว่าเป็นความปลอดภัยใน โลกซึ่งเป็นเหตุให้เรียกบุคคลผู้ประพฤติตามข้อปฏิบัติของ พระอริยเจ้าว่าเป็นผู้มีศีล{๔๗๑} [๔๗๑] อนึ่ง บุคคลผู้มีศีลย่อมเป็นที่รักของญาติทั้งหลาย และรุ่งเรืองในหมู่มิตร หลังจากตายไปย่อมเข้าถึงสุคติ

จบ อัพภันตรวรรคที่ ๔

รวมชาดกที่มีในวรรคนึ้ คือ

๑. อัพภันตรชาดก ๒. เสยยชาดก

๓. วัฑฒกีสูกรชาดก ๔. สิริชาดก

๕. มณิสูกรชาดก ๖. สาลุกชาดก

๗. ลาภครหิกชาดก ๘. มัจฉทานชาดก

๙. นานาฉันทชาดก ๑๐. สีลวีมังสชาดก

๕. กุมภวรรค

๑. ภัทรฆฏเภทชาดก (๒๙๑)

ว่าด้วยนักเลงทุบหม้อทรัพย์

(พระบรมศาสดาทรงประมวลชาดกตรัสว่า}

{๔๗๒} [๔๗๒] นักเลงได้หม้อสารพัดนึกอันเป็นยอดแห่งทรัพย์มาใบหนึ่ง เมื่อยังรักษาหม้อนั้นไว้ได้ เขาก็ได้รับความสุขอยู่{๔๗๓} [๔๗๓] เมื่อเขาเมาและเย่อหยิ่ง จึงได้ประมาท ทำหม้อใบนั้นแตก ไป เขากลายเป็นคนเปลือยและนุ่งผ้าเก่า เป็นคนโง่เขลา เดือด ร้อนในภายหลัง{๔๗๔} [๔๗๔] ผู้ด้อยปัญญาได้ทรัพย์มาแล้วเป็นผู้ประมาทใช้สอยมักต้อง เดือดร้อนในภายหล้ง เหมือนนักเลงทุบหม้อทรัพย์ฉะนั้น

๒. สุปัตตชาดก (๒๙๒)

ว่าด้วยกาผู้จงรักภักดี

(กาสุมุขะผู้เป็นเสนาบดีของพญากาโพธิสัตว์สุปัตตะกราบทูลพระ ราชาถึงสาเหตุที่ตนทำชั่วว่า)

{๔๗๕} [๔๗๕] ข้าแต่มหาราชเจ้าพญากาสุปัตตะอาศัยอยู่ในพระนคร พาราณสี มีกา ๘๐,๐๐๐ แวดล้อม

{๔๗๖} [๔๗๖] นางกาสุปัสสาภรรยาของพญากานั้นแพ้ท้อง ปรารถนาจะกิน พระกระยาหารที่มีค่ามากซึ่งหุงต้มในห้องเครื่องของพระราชา