๗. กามวิลาปชาดก เล่ม ๒๗

อุจฺเจ สกุณ เฑมาน ปตฺตยาน วิหงฺคม

วชฺชาสิ โข ตฺวํ วามูรุํ จิรํ โข สา กริสฺสติ ฯ

ดูกรนกผู้ปีกเป็นยาน บินทะยานไปในเวหา บินไปในอากาศอันสูงท่านช่วยบอกกะภรรยาของข้าพเจ้าผู้มีลำขาเสมอด้วยต้นกล้วยว่าข้าพเจ้าถูกเสียบอยู่บนหลาว ภรรยาของข้าพเจ้านั้น เมื่อไม่รู้ข่าวคราวอันนี้ ก็จักทำการมาของข้าพเจ้าให้ล่าช้าไป.

อิทํ โข สา น ชานาติ อสึ สตฺติญฺจ โอฑฺฑิตํ

สา จณฺฑี กาหตี โกธํ ตํ เม ตปฺปติ โน อิธ ๓ ฯ

๑ สี. โกตฺถุโก ฯ ม. สิคาโล ฯ ๒ ม. นายํ ฯ ๓ ม. อิทํ ฯ

ภรรยาของข้าพเจ้านั้น ยังไม่รู้เหตุที่ข้าพเจ้าถูกเสียบหลาวและหอก นางเป็นคนดุร้าย ก็จะโกรธข้าพเจ้า ความโกรธแห่งภรรยาของข้าพเจ้านั้นจะทำให้ข้าพเจ้าเดือดร้อนไปด้วย อนึ่ง หลาวนี้ อย่าทำให้ข้าพเจ้าเดือดร้อนเลย.

เอส อุปฺปลสนฺนาโห นิกฺขญฺจุสฺสีสเก กตํ ๑

กาสิกญฺจ มุทุํ วตฺถํ ตปฺเปตุ ธนกามิยาติ ๒

กามวิลาปชาตกํ สตฺตมํ ฯ

หอกและเกราะนี้ ข้าพเจ้าเก็บไว้ที่หัวนอน อนึ่ง แหวนประดับนิ้วก้อยที่ทำด้วยทองคำเนื้อสุก และผ้าแคว้นกาสีเนื้ออ่อน ข้าพเจ้าก็เก็บไว้ที่หัวนอน ขอภรรยาที่รักของข้าพเจ้า ผู้มีความต้องการทรัพย์ จงยินดีด้วยทรัพย์นี้เถิด.

จบ กามวิลาปชาดกที่ ๗.