arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ติกนิบาต · อุทปานทูสกวรรค

๑. อุทปานทูสกชาดก เล่ม ๒๗

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๔๑๒–๔๑๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑/๑๐ ในอุทปานทูสกวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ติกนิบาต อุทปานทูสกวรรค อุทปานทูสกชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๘ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๗ หน้า ๑๔๘–๑๔๘

หน้า ๑๔๘

๓. อุทปานวรรค

๑. อุทปานทูสกชาดก (๒๗๑)

ว่าด้วยเรื่องธรรมดาของสนัขจิ้งจอก

(ฤๅษีโพธิสัตว์กล่าวกะสุนัขจิ้งจอกว่า)

{๔๑๒} [๔๑๒] นี่สหาย ทำไมท่านจึงถ่ายรดบ่อนํ้าที่ขุดได้โดยยากของพวกฤๅษี ผู้อยู่ป่าบำเพ็ญตบะมานานเล่า

(สุนัขจิ้งจอกได้ยินดังนั้นจึงกล่าวว่า)

{๔๑๓} [๔๑๓] พวกเราชาวสุนัขจิ้งจอกดื่มกินนํ้า ณ ที่ใดแล้ว จะต้องถ่ายลง ในที่นั้น นี้เป็นธรรมดาของพวกสุนัขจิ้งจอก เป็นธรรมดาของบิดามารดาและปู่ย่าตายาย ท่านไม่ควรจะถือโกรธธรรมดานั้น ของพวกเราเลย(พระโพธิสัตว์กล่าวต่อไปว่า)

{๔๑๔} [๔๑๔] อาการเช่นนี้เป็นธรรมดาของพวกท่านแต่อาการเช่นไรเล่าที่ ไม่เป็นธรรมดาของพวกท่านขอพวกเราอย่าได้เห็นธรรมดา หรือมิใช่ธรรมดาของพวกท่านในกาลไหน ๆ อีกเลย

๒. พยัคฆชาดก (๒๗๒)

ว่าด้วยป่ารกเพราะเสือยัง

(รุกขเทวดาโพธิสัตว์ได้กล่าวว่า)

จบ ๑. อุทปานทูสกชาดก