พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ติกนิบาต · อุทปานทูสกวรรค
๑. อุทปานทูสกชาดก เล่ม ๒๗
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๔๑๒–๔๑๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑/๑๐ ในอุทปานทูสกวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ติกนิบาต อุทปานทูสกวรรค อุทปานทูสกชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๘ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๗ หน้า ๑๔๘–๑๔๘
๓. อุทปานวรรค
๑. อุทปานทูสกชาดก (๒๗๑)
ว่าด้วยเรื่องธรรมดาของสนัขจิ้งจอก
(ฤๅษีโพธิสัตว์กล่าวกะสุนัขจิ้งจอกว่า)
{๔๑๒} [๔๑๒] นี่สหาย ทำไมท่านจึงถ่ายรดบ่อนํ้าที่ขุดได้โดยยากของพวกฤๅษี ผู้อยู่ป่าบำเพ็ญตบะมานานเล่า
(สุนัขจิ้งจอกได้ยินดังนั้นจึงกล่าวว่า)
{๔๑๓} [๔๑๓] พวกเราชาวสุนัขจิ้งจอกดื่มกินนํ้า ณ ที่ใดแล้ว จะต้องถ่ายลง ในที่นั้น นี้เป็นธรรมดาของพวกสุนัขจิ้งจอก เป็นธรรมดาของบิดามารดาและปู่ย่าตายาย ท่านไม่ควรจะถือโกรธธรรมดานั้น ของพวกเราเลย(พระโพธิสัตว์กล่าวต่อไปว่า)
{๔๑๔} [๔๑๔] อาการเช่นนี้เป็นธรรมดาของพวกท่านแต่อาการเช่นไรเล่าที่ ไม่เป็นธรรมดาของพวกท่านขอพวกเราอย่าได้เห็นธรรมดา หรือมิใช่ธรรมดาของพวกท่านในกาลไหน ๆ อีกเลย
๒. พยัคฆชาดก (๒๗๒)
ว่าด้วยป่ารกเพราะเสือยัง
(รุกขเทวดาโพธิสัตว์ได้กล่าวว่า)
จบ ๑. อุทปานทูสกชาดก