พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ติกนิบาต · ปทุมวรรค
๑๐. อุลูกชาดก เล่ม ๒๗
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๔๐๙–๔๑๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๐/๑๐ ในปทุมวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ติกนิบาต ปทุมวรรค อุลูกชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๘ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๗ หน้า ๑๔๗–๑๔๘
๑๐. อุลูกชาดก (๒๗๐)
ว่าด้วยหน้าตาไม่ดีไม่ควรให้เป็นใหญ่
(กาไม่พอใจที่จะตั้งนกเค้าให้เป็นราชา กล่าวกะนกทั้งหลายว่า)
{๔๐๙} [๔๐๙] ได้ข่าวว่าญาติพี่น้องทั้งปวงจะตั้งนกเค้าให้เป็นใหญ่ ถ้าญาติพี่น้องอนุญาต ฉันจะขอพูดสักคำหนึ่ง
(นกทั้งหลายอนุญาตว่า)
{๔๑๐} [๔๑๐] เพื่อนรัก เราทั้งหมดอนุญาตให้ท่านพูด แต่จงพูดแต่ถ้อยคำ ที่เป็นอรรถเป็นธรรมอย่างเดียวเพราะว่านกหนุ่ม ๆ ที่มี ปัญญาและทรงไว้ซึ่งญาณอันรุ่งเรืองก็ยังมีอยู่(กาได้รับอนุญาตแล้วจึงกล่าวว่า)
{๔๑๑} [๔๑๑] ขอความเจริญจงมีแก่ท่านทั้งหลาย การตั้งนกเค้าให้เป็นใหญ่ ไม่ชอบใจข้าพเจ้า ท่านจงมองหน้าของนกเค้าที่ยังไม่โกรธดูสิ ถ้าโกรธแล้วจักทำหน้าตาอย่างไร
จบ ปทุมวรรคที่ ๒
รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ
๑. ปทุมชาดก ๒. มุทุปาณิชาดก
๓. จุลลปโลภนชาดก ๔. มหาปนาทชาดก
๕. ขุรัปปชาดก ๖. วาตัคคสินธวชาดก
๗. สุวัณณกักกฏกชาดก ๘. อารามทูสกชาดก
๙. สุชาตชาดก ๑๐. อุลูกชาดก
๓. อุทปานวรรค
๑. อุทปานทูสกชาดก (๒๗๑)
ว่าด้วยเรื่องธรรมดาของสนัขจิ้งจอก
(ฤๅษีโพธิสัตว์กล่าวกะสุนัขจิ้งจอกว่า)
{๔๑๒} [๔๑๒] นี่สหาย ทำไมท่านจึงถ่ายรดบ่อนํ้าที่ขุดได้โดยยากของพวกฤๅษี ผู้อยู่ป่าบำเพ็ญตบะมานานเล่า
(สุนัขจิ้งจอกได้ยินดังนั้นจึงกล่าวว่า)
{๔๑๓} [๔๑๓] พวกเราชาวสุนัขจิ้งจอกดื่มกินนํ้า ณ ที่ใดแล้ว จะต้องถ่ายลง ในที่นั้น นี้เป็นธรรมดาของพวกสุนัขจิ้งจอก เป็นธรรมดาของบิดามารดาและปู่ย่าตายาย ท่านไม่ควรจะถือโกรธธรรมดานั้น ของพวกเราเลย(พระโพธิสัตว์กล่าวต่อไปว่า)
{๔๑๔} [๔๑๔] อาการเช่นนี้เป็นธรรมดาของพวกท่านแต่อาการเช่นไรเล่าที่ ไม่เป็นธรรมดาของพวกท่านขอพวกเราอย่าได้เห็นธรรมดา หรือมิใช่ธรรมดาของพวกท่านในกาลไหน ๆ อีกเลย
๒. พยัคฆชาดก (๒๗๒)
ว่าด้วยป่ารกเพราะเสือยัง
(รุกขเทวดาโพธิสัตว์ได้กล่าวว่า)
จบ ๑๐. อุลูกชาดก