๑. ลักขณชาดก เล่ม ๒๗

โหติ สีลวตํ อตฺโถ ปฏิสนฺถารวุตฺตินํ

ลกฺขณํ ปสฺส อายนฺตํ ญาติสงฺฆปุรกฺขตํ

อถ ปสฺสสิมํ กาฬํ สุวิหีนํว ญาติภีติ.

ลกฺขณชาตกํ (๑) ปฐมํ.

ประโยชน์ ย่อมมีแก่ผู้มีศีล ผู้กระทำการต้อนรับเป็นปกติ

เธอจงดูลูกเนื้อชื่อลักขณะ ที่หมู่ญาติแวดล้อมกลับมา

และจงดูลูกเนื้อชื่อกาฬะนี้ที่เสื่อมจากหมู่ญาติ

ลักขณชาดกที่ ๑ จบ