พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · สีลวรรค
๖. ติปัลลัตถมิคชาดก เล่ม ๒๗
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖/๑๐ ในสีลวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต สีลวรรค ติปัลลัตถมิคชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๕ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๗ หน้า ๑๐–๑๐
๖. ติปัลลัตถมิคชาดก (๑๖)
ว่าด้วยเล่ห์กลลวงนายพราน
(พญาเนื้อโพธิสัตว์กล่าวกะน้องสาวว่า)
{๑๖} [๑๖] เนื้อหลานชายที่มี ๘ กีบ นอนได้ ๓ ท่า มีเล่ห์มายาหลายอย่าง ดื่มกินนํ้าในเวลาเที่ยงคืนนั้นฉันให้เรียนมายาของเนื้อดีแล้ว น้องหญิง เนื้อหลานชายกลั้นลมหายใจไว้ได้ทางช่องจมูกข้างหนึ่งแนบติดอยู่กับพื้น จะทํากลลวงนายพรานด้วยอุบาย ๖ ประการ
๗. มาลุตชาดก (๑๗)
ว่าด้วยความหนาวเกิดแต่ลม
(พระฤๅษีโพธิสัตว์ถูกเสือและราชสีห์ถาม จึงกล่าวว่า)
{๑๗} [๑๗] จะเป็นข้างขึ้นหรือข้างแรมก็ตาม ลมพัดมาคราใดย่อมมี ความหนาวครานั้น เพราะความหนาวเกิดแต่ลม ในปัญหาข้อนี้ ท่านทั้งสองชื่อว่าไม่แพ้กัน
- ๑อุบาย ๖ ประการ ในที่นี้คือ (๑) ทำทีเหยียดเท้าทั้ง ๔ นอนตะแคง (๒) ทำทีใช้กีบเท้าคุ้ยหญ้าและฝุ่น (๓) ทำทีแลบลิ้นออก (๔) ทำทีให้ท้องพองนูน (๕) ทำทีปล่อยอุจจาระปัสสาวะเรี่ยราด (๖) ทำทีเป็นไม่หายใจ เมื่อนายพรานเห็นอุบายทั้ง ๖ นี้ อย่างใดอย่างหนึ่ง เข้าใจว่าเนื้อนั้นตายแล้ว ก็จะแก้บ่วงออก เนื้อนั้นก็พลันหนีไป (ขุ.ชา.อ. ๑/๒๒๙)
จบ ๖. ติปัลลัตถมิคชาดก