พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · วรุณวรรค
๑. วรุณชาดก เล่ม ๒๗
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๗๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑/๑๐ ในวรุณวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
๘. วรุณวคฺค
๗๑. วรุณชาตก (๑)
๘. วรุณวรรค
หมวดว่าด้วยไม้กุ่ม
๑. วรุณชาดก (๗๑)
ว่าด้วยมาณพหักไม้กุ่ม
(พระโพธิสัตว์เป็นอาจารย์ทิศาปาโมกข์ได้ฟังการงานที่มาณพกระทำ จึงบอก ถึงเหตุแห่งความเสื่อมว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต วรุณวรรค วรุณชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๑๘–๑๘ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๗ หน้า ๓๐–๓๐
โย ปุพฺเพ กรณียานิ ปจฺฉา โส กาตุมิจฺฉติ
วรุณกฏฺฐ (๑) ภญฺโชว ส ปจฺฉา อนุตปฺปตีติ. (๒)
วรุณชาตกํ ปฐมํ.
- ๑สี.อิ. วรณกฏฺฐ
- ๒ฉ.ม. มนุตตปฺปตีติ
งานซึ่งควรทำก่อนเขาทำทีหลัง
เขาจะเดือดร้อนในภายหลัง เหมือนมาณพหักไม้กุ่ม
วรุณชาดกที่ ๑ จบ
จบ ๑. วรุณชาดก