๑๐. อุลูกชาดก เล่ม ๒๗

สพฺเพหิ กิร ญาตีหิ โกสิโย อิสฺสโร กโต

สเจ ญาตีหิ อนุญฺญาโต ภเณยฺยาหํ เอกวาจิกํ.

ได้ข่าวว่า พวกญาติทั้งหมดจะแต่งตั้งนกเค้าให้เป็นใหญ่

ถ้าพวกญาติอนุญาต ข้าพเจ้าจะขอพูดสักคำหนึ่ง

(นกทั้งหลายอนุญาตว่า)

ภณ สมฺม อนุญฺญาโต อตฺถํ ธมฺมญฺจ เกวลํ

สนฺติ หิ ทหรา ปกฺขี ปญฺญวนฺโต ชุตินฺธรา.

เอาเถิดเพื่อน พวกเราทั้งหมดอนุญาต

แต่เจ้าจงพูดแต่ถ้อยคำที่เป็นอรรถเป็นธรรมเท่านั้น

เพราะว่าพวกนกหนุ่ม ๆ ที่มีปัญญา

และทรงไว้ซึ่งญาณอันรุ่งเรืองยังมีอยู่

(กาได้รับอนุญาตแล้ว จึงกล่าวว่า)

น เม รุจฺจติ ภทฺทํ โว อุลูกสฺสาภิเสจนํ

อกฺกุทฺธสฺส มุขํ ปสฺส กถํ กุทฺโธ กริสฺสตีติ.

อุลูกชาตกํ ทสมํ. ปทุมวคฺโค ทุติโย. ตสฺสุทฺทานํ

ปทุมุตฺตม นาคสิริวฺหยโน

สมหณฺณว ยูป ขุรปฺปวโร

อถ ภทฺทลี กุญฺชร รุกฺข ปุน

ขรวาจ อุลูกวเรน ทสาติ.

ขอความเจริญรุ่งเรืองจงมีแก่ท่านทั้งหลาย

การที่แต่งตั้งนกเค้าให้เป็นใหญ่นั้น ข้าพเจ้ายังไม่ชอบใจ

ท่านจงมองดูหน้านกเค้าที่ยังไม่โกรธดูซิ

ถ้านกเค้าโกรธจะทำหน้าอย่างไร

อุลูกชาดกที่ ๑๐ จบ

ปทุมวรรคที่ ๒ จบ

รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. ปทุมชาดก ๒. มุทุปาณิชาดก

๓. จูฬปโลภนชาดก ๔. มหาปนาทชาดก

๕. ขุรัปปชาดก ๖. วาตัคคสินธวชาดก

๗. สุวัณณกักกฏกชาดก ๘. อารามทูสกชาดก

๙. สุชาตาชาดก ๑๐. อุลูกชาดก