๑๐. กันทคลกชาดก เล่ม ๒๗

อมฺโภ โก นาม ยํ รุกฺโข สินฺนปตฺโต (๑) สกณฺฏโก

ยตฺถ เอกปฺปหาเรน อุตฺตมงฺคํ วิสาฏิตํ. (๒)

ท่านขทิรวนิยะผู้เจริญ ต้นไม้ต้นนี้

มีใบเกลี้ยง มีหนาม ชื่อต้นอะไร

กระหม่อมของข้าพเจ้าแตก

เพราะการเจาะต้นไม้นี้เพียงครั้งเดียวเท่านั้น

(นกหัวขวานขทิรวนิยโพธิสัตว์ฟังคำรำพันของนกหัวขวานกันทคลกะแล้ว จึง กล่าวว่า)

อจาริ วตายํ วิตุทํ วนานิ

กฏฺฐงฺครุกฺเขสุ อสารเกสุ

อถาสทา ขทิรํ ชาตสารํ

ยตฺถพฺภิทา ครุโฬ อุตฺตมงฺคนฺติ.

กนฺทคลกชาตกํ ทสมํ. นตํทฬฺหวคฺโค ฉฏฺโฐ. ตสฺสุทฺทานํ

ทฬฺหพนฺธน หํสวโร จ ปุน

วิรูปกฺข สวิฏฺฐก มจฺฉวโร

สกุรุงฺค สอสฺสก อมฺพวโร

ปุน กุกฺกุฏโก ครุเฬน ทสาติ.

นกหัวขวานตัวนี้ชื่อกันทคลกะ เมื่อจะเจาะหมู่ไม้ในป่า

ได้บินท่องเที่ยวไปในหมู่ไม้แห้งที่ไม่มีแก่น

ต่อมาภายหลัง ได้มาพบไม้ตะเคียนซึ่งมีแก่นโดยธรรมชาติ

ได้ทำลายกระหม่อมที่ต้นตะเคียนนั้นแล้ว

กันทคลกชาดกที่ ๑๐ จบ

นตังทัฬหวรรคที่ ๖ จบ

รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. พันธนาคารชาดก ๒. เกฬิสีลชาดก

๓. ขันธชาดก ๔. วีรกชาดก

๕. คังเคยยชาดก ๖. กุรุงคมิคชาดก

๗. อัสสกชาดก ๘. สุงสุมารชาดก

๙. กุกกุฏชาดก ๑๐. กันทคลกชาดก