๙. กักกรชาดก เล่ม ๒๗

ทิฏฺฐา มยา วเน รุกฺขา อสฺสกณฺณา วิเภทกา (๑)

น ตานิ เอวํ สกฺกนฺติ ยถา ตฺวํ รุกฺข สกฺกสิ.

ต้นหูกวาง ต้นสมอพิเภกในป่า

ข้าพเจ้าได้เห็นแล้ว

ต้นไม้เหล่านั้นไม่สามารถจะเคลื่อนที่ได้เหมือนกับท่าน

(นายพรานกล่าวว่า)

ปุราณกุกฺกุโฏ อยํ เภตฺวา ปญฺชรมาคโต

กุสโล วาลปาสานํ อปกฺกมติ ภาสตีติ.

กุกฺกุฏชาตกํ นวมํ.

ไก่ตัวนี้คือไก่ตัวเก่าที่แหกกรงหนีมา

เป็นไก่ที่ฉลาด หลบหนีจากบ่วงหางสัตว์มาได้

และยังขันเยาะเย้ยเสียอีก

กุกกุฏชาดกที่ ๙ จบ