๙. โมรชาดก เล่ม ๒๗

อุเทตยญฺจกฺขุมา เอกราชา

หริสฺสวณฺโณ ปฐวิปฺปภาโส

ตํ ตํ นมสฺสามิ หริสฺสวณฺณํ ปฐวิปฺปภาสํ

ตยชฺช คุตฺตา วิหเรมุ ทิวสํ.

เย พฺราหฺมณา เวทคู สพฺพธมฺเม

เต เม นโม เต จ มํ ปาลยนฺตุ

นมตฺถุ พุทฺธานํ นมตฺถุ โพธิยา

นโม วิมุตฺตานํ นโม วิมุตฺติยา

อิมํ โส ปริตฺตํ กตฺวา โมโร จรติ เอสนา.

ดวงตาของโลก

เป็นเจ้าแห่งแสงสว่างอย่างเอก

กำลังอุทัยทอแสงเรืองรองสว่างไปทั่วปฐพี

เพราะเหตุนั้น ข้าพเจ้าขอน้อมไหว้พระอาทิตย์นั้น

ซึ่งทอแสงเรืองรองสว่างไปทั่วปฐพี

วันนี้ ข้าพเจ้าได้ท่านคุ้มครองแล้ว

พึงอยู่เป็นสุขตลอดวัน

พราหมณ์เหล่าใดถึงฝั่งแห่งพระเวทในธรรมทั้งมวล

ขอพราหมณ์เหล่านั้นจงรับความนอบน้อมของข้าพเจ้า

และขอจงคุ้มครองข้าพเจ้า

ข้าพเจ้าขอนอบน้อมพระพุทธเจ้าทั้งหลาย

พระโพธิญาณของพระพุทธเจ้าเหล่านั้น

พระพุทธเจ้าทั้งหลายผู้หลุดพ้นแล้ว

และวิมุตติธรรมของพระพุทธเจ้าผู้หลุดพ้นแล้วเหล่านั้น

นกยูงนั้นเจริญพระปริตรนี้แล้วจึงเที่ยวแสวงหาอาหาร

(นกยูงทองนั้น เมื่อกลับที่พักในเวลาเย็น ได้กล่าวคาถานี้ว่า)

อเปตยญฺจกฺขุมา เอกราชา

หริสฺสวณฺโณ ปฐวิปฺปภาโส

ตํ ตํ นมฺมสฺสามิ หริสฺสวณฺณํ ปฐวิปฺปภาสํ

ตยชฺช (๑) คุตฺตา วิหเรมุ รตฺตึ.

เย พฺราหฺมณา เวทคู สพฺพธมฺเม

เต เม นโม เต จ มํ ปาลยนฺตุ

นมตฺถุ พุทฺธานํ นมตฺถุ โพธิยา

นโม วิมุตฺตานํ นโม วิมุตฺติยา

อิมํ โส ปริตฺตํ กตฺวา โมโร วาสมกปฺปยีติ.

โมรชาตกํ นวมํ.

ดวงตาของโลกนี้

เป็นเจ้าแห่งแสงสว่างอย่างเอก

ทอแสงเรืองรองสว่างไปทั่วปฐพี อัสดงคตแล้ว

เพราะเหตุนั้น ข้าพเจ้าขอน้อมไหว้พระอาทิตย์นั้น

ซึ่งทอแสงเรืองรองสว่างไปทั่วปฐพี

วันนี้ ข้าพเจ้าได้ท่านคุ้มครองแล้ว

พึงอยู่เป็นสุขตลอดคืน

พราหมณ์เหล่าใดถึงฝั่งแห่งพระเวทในธรรมทั้งมวล

ขอพราหมณ์เหล่านั้นจงรับความนอบน้อมของข้าพเจ้า

และขอจงคุ้มครองข้าพเจ้า

ข้าพเจ้าขอนอบน้อมพระพุทธเจ้าทั้งหลาย

พระโพธิญาณของพระพุทธเจ้าเหล่านั้น

พระพุทธเจ้าทั้งหลายผู้หลุดพ้นแล้ว

และวิมุตติธรรมแห่งพระพุทธเจ้าผู้หลุดพ้นแล้วเหล่านั้น

นกยูงนั้นเจริญพระปริตรนี้แล้วจึงอยู่ในที่อยู่ของตน

โมรชาดกที่ ๙ จบ