๑๐. วินีลกชาดก เล่ม ๒๗

เอวเมว นูน ราชานํ เวเทหํ มิถิลคฺคหํ

อสฺสา วหนฺติ อาชญฺญา ยถา หํสา วินีลกํ.

ม้าอาชาไนยกำลังพาพระเจ้าวิเทหะ

ผู้ครองกรุงมิถิลาเสด็จไป

เหมือนหงส์ ๒ ตัวกำลังพาเราผู้ชื่อวินีลกะไป

(พ่อพญาหงส์ได้ฟังเรื่องที่ลูกทั้ง ๒ เล่าให้ฟัง ก็โกรธตวาดลูกกาวินีลกะว่า)

วินีล ทุคฺคํ ภชสิ อภูมึ ตาต เสวสิ

คามนฺตกานิ (๑) เสวสฺสุ เอตํ มาตาลยํ ตวาติ.

วินีลกชาตกํ (๒) ทสมํ. ทฬฺหวคฺโค ปฐโม. ตสฺสุทฺทานํ

วรพลฺลิกททฺทรสูกรโก

อุรคุตฺตมปญฺจมภคฺควโร

มหตีจมุยาว สิงฺคาลวโร

สุหนุตฺตมโมรวินีลํ ทสาติ.

นี่เจ้าวินีลกะ เจ้ามาอยู่อาศัยซอกเขา

อันมิใช่พื้นเพเดิมของเจ้า

เจ้าจงไปอยู่อาศัยชายหมู่บ้านเถิด

ที่นั่นเป็นที่อยู่อาศัยของแม่เจ้า

วินีลกชาดกที่ ๑๐ จบ

ทัฬหวรรคที่ ๑ จบ

รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. ราโชวาทชาดก ๒. สิงคาลชาดก

๓. สูกรชาดก ๔. อุรคชาดก

๕. ภัคคชาดก ๖. อลีนจิตตชาดก

๗. คุณชาดก ๘. สุหนุชาดก

๙. โมรชาดก ๑๐. วินีลกชาดก