พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · ทัฬหวรรค
๘. สุหนุชาดก เล่ม ๒๗
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๖๕–๑๖๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๘/๑๐ ในทัฬหวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
๑๕๘. สุหนุชาตก (๘)
๘. สุหนุชาดก (๑๕๘)
ว่าด้วยพฤติกรรมของม้าสุหนุ
(อำมาตย์สำเร็จราชกิจโพธิสัตว์ได้กราบทูลพระราชาถึงพฤติกรรมของม้าว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต ทัฬหวรรค สุหนุชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๔๐–๔๐ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๗ หน้า ๖๖–๖๖
นยิทํ วิสมสีเลน โสเณน สุหนู สห
สุหนูปิ ตาทิโสเยว โย โสณสฺส สโคจโร.
การที่ม้าพยศสุหนุกับม้าพยศโสณะ
กระทำความสนิทสนมกันไม่ใช่เรื่องผิดปกติ
ม้าโสณะเป็นเช่นใด แม้ม้าสุหนุก็เป็นเช่นนั้น
ม้าโสณะมีอารมณ์ฉุนเฉียวเช่นใด
ม้าสุหนุก็มีอารมณ์ฉุนเฉียวเช่นนั้น
ปกฺขนฺทินา ปคพฺเภน นิจฺจํ สนฺทานขาทินา
สเมติ ปาปํ ปาเปน สเมติ อสตา อสนฺติ. (๑)
สุหนุชาตกํ อฏฺฐมํ.
- ๑ก. อสตา สตนฺติ
ม้าทั้ง ๒ ตัวมีปกติวิ่งพล่านไปด้วยอารมณ์
คึกคะนองชอบกัดเชือกล่ามตัวเองเป็นนิตย์พอ ๆ กัน
ความชั่วเข้ากันได้กับความชั่ว
ความไม่สงบเข้ากันได้กับความไม่สงบ
สุหนุชาดกที่ ๘ จบ
จบ ๘. สุหนุชาดก