พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · ทัฬหวรรค
๘. สุหนุชาดก เล่ม ๒๗
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๖๕–๑๖๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๘/๑๐ ในทัฬหวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต ทัฬหวรรค สุหนุชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๗ หน้า ๗๘–๗๘
๘. สุหนุชาดก (๑๕๘)
ว่าด้วยการเปรียบเทียบม้า ๒ ชนิด
(อำมาตย์โพธิสัตว์กราบทูลพฤติกรรมของม้าแด่พระราชาว่า)
{๑๖๕} [๑๖๕] การที่ม้าโกงสุหนุทำความสนิทสนมกับม้าโสณะนี้จะมีด้วยปกติ ที่ไม่ เสมอกันก็หามิได้ ม้าโสณะ เป็นเช่นใด แม้ม้าสุหนุก็เป็นเช่นนั้น ม้าโสณะมีความประพฤติเช่นใด ม้าสุหนุก็มีความประพฤติเช่นนั้น{๑๖๖} [๑๖๖] ม้าทั้งสองนั้นย่อมเสมอกันด้วยการวิ่งไป ด้วยความคึกคะนอง และด้วยการกัดเชือกที่ล่ามอยู่เป็นนิจ ความชั่วย่อมเสมอกับความชั่ว ความไม่ดีย่อมเสมอกับความไม่ดี
๙. โมรชาดก (๑๕๙)
ว่าด้วยนกยูงเจริญพระปริตร
(นกยูงทองโพธิสัตว์เมื่อจะผูกมนต์เพื่อรักษาป้องกันตัวก่อนออกหากิน ได้กล่าวคาถาเหล่านี้ว่า)
{๑๖๗} [๑๖๗] พระอาทิตย์นี้เป็นดวงตาของโลกเป็นเจ้าแห่งแสงสว่าง อย่างเอกกำลังอุทัยขึ้นมาทอแสงอร่ามสว่างไปทั่วปฐพี เพราะเหตุนั้น ข้าพเจ้าขอนอบน้อมพระอาทิตย์นั้นซึ่งทอแสงอร่ามสว่างไปทั่วปฐพี ข้าพเจ้าได้ท่านช่วยคุ้มครองแล้ววันนี้ พึงอยู่เป็นสุขตลอดวัน
จบ ๘. สุหนุชาดก