๙. โกมาริยปุตตชาดก เล่ม ๒๗

๙. โกมาริยปุตตชาดก (๒๙๙)

ว่าด้วยลิงอวดว่าได้ฌาน

(พวกดาบสผู้ชอบสนุกถามลิงว่า)

{๔๙๖} [๔๙๖] เมื่อก่อนเจ้าเคยกระโดดโลดเต้นเล่นในอาศรมอันเป็นสำนักของ พวกเราผู้ชอบสนุก เฮ้ ! เจ้าลิง แสดงท่าทางของลิงหน่อย ตอนนี้พวกเราไม่ชอบใจท่าทางปกตินั้นของเจ้าเลย(ลิงที่พรหามณ์โพธิสัตว์ชื่อว่าโกมาริยบุตรสอนให้ตั้งอยู่ในศีลได้ฟังดังนั้น แล้ว จึงกล่าวว่า)

{๔๙๗} [๔๙๗] ความหมดจดด้วยฌานอย่างสูงข้าพเจ้าได้ฟังมาจากอาจารย์ชื่อว่า โกมาริยบุตรผู้เป็นพหูสูตบัดนี้ ท่านอย่าเข้าใจข้าพเจ้าว่า เป็นเหมือนแต่ก่อนดูก่อน’ ท่านผู้มีอายุ ข้าพเจ้าประกอบไป ด้วยฌานอยู่(พวกดาบสกล่าวว่า)

{๔๙๘} [๔๙๘] เจ้าลิงเอ๋ย ถ้าแม้บุคคลหว่านพันธุ์พืชลงบนแผ่นหิน ถึงฝน จะตกลงมา พันธุ์พืชนั้นก็งอกขึ้นมาไม่ได้แน่ ความหมดจด ด้วยฌานอย่างสูงนั้น ถึงเจ้าจะได้ฟังมาแล้ว เจ้าก็ยังเป็นผู้ไกล จากภูมิฌานมากนัก

๑๐. พกชาดก (๓๐๐)

ว่าด้วยนกยางทำลายตบะ

(พระบรมศาสดาตรัสสรุปชาดกนี้ว่า)