๒. สุปัตตชาดก เล่ม ๒๗

พาราณสฺยํ ๒ มหาราช กากราชา นิวาสโก ๓

อสีติยา สหสฺเสหิ สุปตฺโต ปริวาริโต ฯ

ข้าแต่มหาราช พระยากาชื่อสุปัตตะ เป็นกาอยู่ในเมืองพาราณสี อันกาแปดหมื่นแวดล้อมแล้ว.

ตสฺส โทหฬินี ภริยา สุปสฺสา ๔ ภกฺขิตุมิจฺฉติ ๕

รญฺโญ มหานเส ปกฺกํ ปจฺจคฺฆํ ราชโภชนํ ฯ

นางกาสุปัสสาภรรยาของพระยากานั้นแพ้ท้อง ปรารถนาจะกินพระกระยาหารมีค่ามาก ที่คนหุงต้มแล้วในห้องเครื่อง.

เตสาหํ ปหิโต ทูโต รญฺโญ จมฺหิ อิธาคโต

ภตฺตุ อปจิตึ กุมฺมิ นาสายมกรํ ๖ วณนฺติ ฯ

สุปตฺตชาตกํ ทุติยํ ฯ

ข้าพระบาทเป็นทูตของพระยากาทั้งสองนั้น ถูกนายใช้ให้มาจึงได้เป็นผู้มาในที่นี้ ข้าพระบาทจะกระทำความจงรักต่อเจ้านาย จึงได้จิกจมูกของคนเชิญเครื่องให้เป็นแผล.

จบ สุปัตตชาดกที่ ๒.