๑๐. พกชาดก เล่ม ๒๗

ปรปาณโรธา (๑) ชีวนฺโต มํสโลหิตโภชโน

พโก วตํ สมาทาย อุปปชฺชิ อุโปสถํ.

หมาในมีเนื้อและเลือดเป็นอาหาร

มีชีวิตอยู่ได้เพราะฆ่าสัตว์อื่น

สมาทานวัตรแล้วเข้าจำอุโบสถ

ตสฺส สกฺโก วตญฺญาย อชรูเปนุปาคมิ

วีตตโป อชฺฌปฺปตฺโต ภญฺชิ โลหิตโป ตปํ.

ท้าวสักกะทรงทราบถึงข้อปฏิบัติของหมาในนั้นแล้ว

ทรงจำแลงเพศเป็นแพะเข้าไปหา

หมาในนั้นต้องการจะดื่มเลือดจึงตบะแตก

โผเข้าไปหาแพะนั้น

ทำลายตบะที่ตนได้สมาทานแล้ว

เอวเมว อิเธกจฺโจ (๑) สมาทานสฺมิ ทุพฺพลา

ลหุํ กโรติ๔ อตฺตานํ พโกว อชการณาติ. (๕๐๑)

พกชาตกํ (๒) ทสมํ. กุมฺภวคฺโค ปญฺจโม. ตสฺสุทฺทานํ

วรกุมฺภ สุปตฺตสิริวฺหยโน

สุจิสมฺมต พินฺทุสฺสโร จุสโภ

สริตํปติ จณฺฑิ ชรากปินา

อถ มกฺกฏิยา พกเกน ทสาติ.

อถ วคฺคุทฺทานํ

สงฺกปฺโป ปทุโม เจว อุทปาเนน ตติยํ

อพฺภนฺตรํ ฆฏเภทํ ติกนิปาตมฺหิลงฺกตนฺติ.

ติกนิปาตํ นิฏฺฐิตํ.

บุคคลบางคนในโลกนี้ก็เหมือนกัน

สมาทานข้อปฏิบัติอย่างเพลา ทำตนกลับกลอก

เหมือนหมาในกลับกลอกเพราะแพะเป็นเหตุ

วกชาดกที่ ๑๐ จบ

กุมภวรรคที่ ๕ จบ

รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. ภัทรฆฏเภทกชาดก ๒. สุปัตตชาดก

๓. กายนิพพินทชาดก ๔. ชัมพุขาทกชาดก

๕. อันตชาดก ๖. สมุททชาดก

๗. กามวิลาปชาดก ๘. อุทุมพรชาดก

๙. โกมาริยปุตตชาดก ๑๐. วกชาดก

รวมวรรคที่มีในนิบาตนี้ คือ

๑. สังกัปปวรรค ๒. ปทุมวรรค

๓. อุทปานวรรค ๔. อัพภันตรวรรค

๕. กุมภวรรค

ติกนิบาต จบ