arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๘

๕. สุสารทเถรคาถา เล่ม ๒๖

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๑๒ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๕/๑๐ ในวรรคที่ ๘มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

_______

๕. สุสารทตฺเถรคาถา

๕. สุสารทเถรคาถา

ภาษิตของพระสุสารทเถระ

ทราบว่า ท่านพระสุสารทเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๘ สุสารทเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๖ หน้า ๒๗๖–๒๗๖ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๖ หน้า ๓๓๐–๓๓๐

บาลี (มหาจุฬาฯ)

สาธุ สุวิหิตาน ทสฺสนํ กงฺขา ฉิชฺชติ พุทฺธิ วฑฺฒติ

พาลมฺปิ กโรนฺติ ปณฺฑิตํ ตสฺมา สาธุ สตํ สมาคโมติ.

สุสารโท เถโร.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

การได้พบเห็นเหล่าสัตบุรุษผู้อบรมตนดีแล้วเป็นการดี

เป็นเหตุให้ตัดความสงสัยเสียได้

ทำความรู้ให้เจริญงอกงาม

เหล่าสัตบุรุษย่อมทำคนแม้ที่เป็นพาลให้กลายเป็นบัณฑิตได้

ฉะนั้น การสมาคมกับเหล่าสัตบุรุษจึงเป็นการดี

จบ ๕. สุสารทเถรคาถา