พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๗
๔. วิมลโกณฑัญญเถรคาถา เล่ม ๒๖
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๐๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๔/๑๐ ในวรรคที่ ๗มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
๔. วิมลโกณฺฑญฺญตฺเถรคาถา
๔. วิมลโกณฑัญญเถรคาถา
ภาษิตของพระวิมลโกญญเถระ
ทราบว่า ท่านพระวิมลโกณฑัญญเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๗ วิมลโกณฑัญญเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๖ หน้า ๒๗๔–๒๗๔ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๖ หน้า ๓๒๖–๓๒๖
ทุมวฺหยาย อุปฺปนฺโน ชาโต ปณฺฑรเกตุนา
เกตุหา เกตุนาเยว มหาเกตุํ ปธํสยีติ.
วิมลโกณฺฑญฺโญ เถโร.
ภิกษุผู้เกิดจากนางทุมะ กับพระเจ้าปัณฑรเกตุ ผู้ครองเศวตฉัตรลดธง เสียได้ ใช้ธงชัยนั้นแหละ กำจัดมานะมีประการหลากหลายเป็นดุจลดธงผืนใหญ่ลงเสียได้
- ๑นางอัมพปาลี (ขุ.อิติ.อ. ๖๔/๒๒๗)
- ๒พระเจ้าพิมพิสาร (ขุ.อิติ.อ. ๖๔/๒๒๗)
- ๓มานะ (ขุ.อิติ.อ. ๖๔/๒๒๘)
- ๔ปัญญานั้นแหละ (ขุ.อิติ.อ. ๖๔/๒๒๘)
จบ ๔. วิมลโกณฑัญญเถรคาถา