พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๕
๖. สมิทธิเถรคาถา เล่ม ๒๖
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๘๓ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖/๑๐ ในวรรคที่ ๕มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๕ สมิทธิเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๖ หน้า ๓๔๐–๓๔๐
๕. รมณียวิหาริเถรคาถา
สุภาษิตเกี่ยวกับความพลาดพลั้ง
นัยว่า ท่านพระรมณียวหารีเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า
{๑๘๒}[๔๕] โคอาชาไนยตัวงามพลาดล้มแล้วย่อมกลับลุกขึ้นตั้งตัวได้ ฉันใด ท่านทั้งหลายจงจำเราผู้เป็นสาวกของพระสัมมา สัมพุทธเจ้าผู้สมบูรณ์ด้วยทัสสนะว่าเป็นฉันนั้นเถิด
๖. สมิทธิเถรคาถา
สุภาษิตเกี่ยวกับความไม่กลัวมาร
นัยว่า ท่านพระสมิทธิเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า
{๑๘๓}[๔๖] เราออกจากเรือนมาบวชเป็นบรรพชิตด้วยศรัทธา สติ ปัญญาของเราก็เจริญ จิตของเราก็ตั้งมั่นดีแล้ว ดูก่อนมาร ถึงท่านจักบันดาลรูปประหลาดน่ากลัวตามใจชอบได้ ก็ไม่สามารถทำให้เราสะดุ้งกลัวได้เลย
๗. อุชชยเถรคาถา
สุภาษิตเกี่ยวกับการพึ่งพระพุทธเจ้า
นัยว่า ท่านพระอุชชยเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า
{๑๘๔}[๔๗] ข้าแต่พระพุทธเจ้าผู้แกล้วกล้า ข้าพระองค์ขอนอบน้อมแด่พระองค์ พระองค์เป็นผู้หลุดพ้นแล้วจากสิ่งทั้งปวง เมื่อข้าพระองค์อยู่ในพระโอวาทของพระองค์ จึงอยู่อย่างไม่มีอาสวะได้
จบ ๖. สมิทธิเถรคาถา