๙. ติสสเถรคาถา เล่ม ๒๖

๘. ควัมปติเถรคาถา

สุภาษิตเกี่ยวกับการพ้นกิเลส

นัยว่า ท่านพระควัมปติเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า

{๑๗๕}[๓๘] เทวดาและมนุษย์ทั้งหลายพากันนอบน้อมพระควัมปติ ผู้ห้ามแม่นํ้าสรภูให้หยุดไหลได้ด้วยฤทธิ์ ไม่ติดอยู่ในกิเลสใด ๆ ไม่หวั่นไหวต่อสิ่งอะไรทั้งสิ้น เป็นผู้ผ่านพ้นกิเลส อันเป็นเครื่องข้องทั้งปวง เป็นมหามุนี ผู้ถึงสิ่งแห่งภพ

๙. ติสสเถรคาถา

สุภาษิตเกี่ยวกับสติ

นัยว่า ท่านพระติสสเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า

{๑๗๖}[๓๙] คนที่ถูกแทงด้วยหอกย่อมรีบพยายามถอนออก หรือเมื่อถูกไฟไหม้ที่ศีรษะย่อมรีบพยายามดับ ฉันใด ภิกษุ ก็พึงเป็นผู้มีสติรีบพยายามเพื่อละความกำหนัดยินดีในกามอยู่ ฉันนั้น

๑๐. วัฑฒมานเถรคาถา

สุภาษิตเกี่ยวกับสติ

นัยว่า ท่านพระวัฑฒมานเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า

{๑๗๗}[๔๐] คนที่ถูกแทงด้วยหอกย่อมรีบพยายามถอนออก หรือเมื่อถูกไฟไหม้ที่ศีรษะย่อมรีบพยายามดับ ฉันใด ภิกษุก็พึง เป็นผู้มีสติรีบเพื่อละความกำหนัดยินดีในภพอยู่ ฉันนั้น

จบ จตุตถวรรค

รวมพระเถระที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. พระคหุรตีริยเถระ ๒. พระสุปปิยเถระ

๓. พระโสปากเถระ ๔. พระโปสิยเถระ

๕. พระสามัญญกานิเถระ ๖. พระกุมาปุตตเถระ

๗. พระกุมาปุตตเถรสหายกเถระ ๘. พระควัมปติเถระ

๙. พระติสสเถระ ๑๐. พระวัฑฒมานเถระ