๑. คหุรตีริยเถรคาถา เล่ม ๒๖

๔. จตุตถวรรค

๑. คหุรตีริยเถรคาถา

สุภาษิตเกี่ยวกับความอดทน

นัยว่า ท่านพระคหุรตีริยเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า

{๑๖๘}[๓๑] บุคคลถูกยุงและเหลือบกัดแล้วในป่าใหญ่ พึงเป็นผู้มีสติอดทนต่อสัมผัสแห่งยุงและเหลือบนั้นให้ได้ เหมือนช้าง อดทนต่ออาวุธในสงครามฉะนั้น

๒. สุปปิยเถรคาถา

สุภาษิตเกี่ยวกับความเพียร

นัยว่า ท่านพระสุปปิยเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า

{๑๖๙}[๓๒] บุคคลผู้มีความเพียรถึงจะแก่ แต่เผากิเลสให้เร่าร้อน ก็พึงบรรลุนิพพานอันไม่แก่ ไม่มีอามิส เป็นธรรมสงบอย่างยิ่ง เกษมจากโยคะอย่างยอดเยี่ยมได้

๓. โสปากเถรคาถา

สุภาษิตเกี่ยวกับเมตตา

นัยว่า ท่านพระโสปากเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า

{๑๗๐}[๓๓] มารดาบิดาพึงมีเมตตาจิตในบุตรคนเดียวผู้เป็นที่รัก ฉันใด ภิกษุพึงมีเมตตาจิตในสัตว์ทั้งปวงในที่ทุกสถาน ฉันนั้น