พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๑๐
๔. เมตตชิเถรคาถา เล่ม ๒๖
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๓๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๔/๑๐ ในวรรคที่ ๑๐มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๑๐ เมตตชิเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๖ หน้า ๓๖๔–๓๖๔
๓. เอรกเถรคาถา
สุภาษิตว่าด้วยโทษของกาม
นัยว่า ท่านพระเอรกเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า
{๒๓๐}[๙๓] ดูก่อนเอรกะ กามเป็นทุกข์ กามไม่เป็นสุขเลย ผู้ใดใคร่กาม ผู้นั้นชื่อว่าใคร่ทุกข์ ผู้ใดไม่ใคร่กาม ผู้นั้นชื่อว่าไม่ใคร่ทุกข์
๔. เมตตชิเถรคาถา
สุภาษิตสรรเสริญพระพุทธองค์
นัยว่า ท่านพระเมตตชิเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า
{๒๓๑}[๙๔] ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคเจ้าศากยบุตร ผู้มีพระสิริพระองค์นั้น พระองค์ผู้ถึงแล้วซึ่งธรรมอันสูงสุด ได้ ทรงแสดงธรรมอันเลิศนี้ไว้ดีแล้ว
๕. จักขุปาลเถรคาถา
สุภาษิตสรรเสริญการไม่คบหาคนชั่ว
นัยว่า ท่านพระจักขุปาลเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า
{๒๓๒}[๙๕] ถึงเราจะเป็นคนตาบอด มีนัยน์ตาพิการ เดินทางไกลกันดาร เรายอมนอนอยู่ตรงนี้ ไม่ขอไปกับเพื่อนผู้ชั่วช้า
- ๑สุภาษิตคาถานี้ พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสโอวาทท่านพระเอรกเถระจนท่านเกิดสังเวชแล้วเจริญ วิปัสสนาสำเร็จเป็นพระอรหันต์ และนำมากล่าวพยากรณ์อรหัตตผล (ขุ.เถร.อ. ๑/๓๐๑)
จบ ๔. เมตตชิเถรคาถา