arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๑๐

๔. เมตตชิเถรคาถา เล่ม ๒๖

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๓๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๔/๑๐ ในวรรคที่ ๑๐มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

_______

๔. เมตฺตชิตฺเถรคาถา

๔. เมตตชิเถรคาถา

ภาษิตของพระเมตตชิเถระ

ทราบว่า ท่านพระเมตตชิเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๑๐ เมตตชิเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๖ หน้า ๒๘๑–๒๘๑ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๖ หน้า ๓๓๗–๓๓๗

บาลี (มหาจุฬาฯ)

นโม หิ ตสฺส ภควโต สกฺยปุตฺตสฺส สิรีมโต

เตนายํ อคฺคปฺปตฺเตน อคฺคธมฺโม สุเทสิโตติ.

เมตฺตชิ เถโร.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ข้าพเจ้าขอนอบน้อมพระผู้มีพระภาคศากยบุตรผู้ทรงพระสิริ

พระองค์นั้น พระองค์ผู้ทรงบรรลุสัพพัญญุตญาณอันเลิศ

ทรงแสดงนวโลกุตตรธรรม อันเลิศนี้ไว้เป็นอย่างดี

เชิงอรรถ (ไทย (มหาจุฬาฯ ๒))
  1. ๑ธรรมเหนือโลก ๙ อย่าง (มรรค ๔ ผล ๔ นิพพาน ๑) (ขุ.เถร.อ. ๑/๙๔/๓๐๔)

จบ ๔. เมตตชิเถรคาถา