arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๑๐

๒. วิชยเถรคาถา เล่ม ๒๖

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๒๙ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๒/๑๐ ในวรรคที่ ๑๐มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

_______

๒. วิชยตฺเถรคาถา

๒. วิชยเถรคาถา

ภาษิตของพระวิชยเถระ

ทราบว่า ท่านพระวิชยเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๑๐ วิชยเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๖ หน้า ๒๘๐–๒๘๐ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๖ หน้า ๓๓๗–๓๓๗

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ยสฺสาสวา ปริกฺขีณา อาหาเร จ อนิสฺสิโต

สุญฺญตา อนิมิตฺโต จ วิโมกฺโข ยสฺส โคจโร

อากาเสว สกุนฺตานํ ปทนฺตสฺส ทุรนฺนยนฺติ.

วิชโย เถโร.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ท่านผู้สิ้นอาสวะแล้ว ไม่ติดในอาหาร

มีสุญญตวิโมกข์ อนิมิตตวิโมกข์ และอัปปณิหิตวิโมกข์ ทั้ง ๓เป็นอารมณ์ ไม่ทิ้งร่องรอยไว้ให้เป็นที่รู้ได้ เหมือนนกไม่ทิ้งร่องรอย

ไว้ในอากาศ

เชิงอรรถ (ไทย (มหาจุฬาฯ ๒))
  1. ๑สุญญตวิโมกข์ ความหลุดพ้นด้วยความว่างเพราะไม่มีกิเลสมีราคะเป็นต้น
  2. ๒อนิมิตตวิโมกข์ ความหลุดพ้นเพราะไม่ถือนิมิตในสังขารเป็นต้น
  3. ๓อัปปณิหิตวิโมกข์ ความหลุดพ้นเพราะไม่มีนิมิตที่จะถือเอาด้วยอำนาจราคะเป็นต้น (ขุ.เถร.อ. ๑/๙๒/๓๐๐)

จบ ๒. วิชยเถรคาถา