arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๑๐

๑. ปริปุณณกเถรคาถา เล่ม ๒๖

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๒๘ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑/๑๐ ในวรรคที่ ๑๐มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

_______

๑๐. ทสมวคฺค

๑. ปริปุณฺณกตฺเถรคาถา

๑๐. ทสมวรรค

หมวดที่ ๑๐

๑. ปริปุณณกเถรคาถา

ภาษิตของพระปริปุณณเถระ

ทราบว่า ท่านพระปริปุณณกเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๑๐ ปริปุณณกเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๖ หน้า ๒๘๐–๒๘๐ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๖ หน้า ๓๓๖–๓๓๖

บาลี (มหาจุฬาฯ)

น ตถา มตํ สตรสํ สุธนฺนํ ยํ มยชฺช ปริภุตฺตํ

อปริมิตทสฺสินา โคตเมน พุทฺเธน เทสิโต ธมฺโมติ.

ปริปุณฺณโก เถโร.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

สุธาโภชน์ มีรสนับร้อยที่เราบริโภคแล้ว

ยังไม่เทียบเท่านิพพานสุขที่เราได้บรรลุในวันนี้

เพราะนิพพานธรรมนั้นเป็นธรรมอันพระโคดมสัมมาสัมพุทธเจ้า

ผู้ทรงเห็นนิพพานอันอะไรกำหนดมิได้ทรงแสดงไว้แล้ว

เชิงอรรถ (ไทย (มหาจุฬาฯ ๒))
  1. ๑ข้าวที่สะอาดบริสุทธิ์ซึ่งเป็นอาหารของเทวดา (ขุ.เถร.อ. ๑/๙๑/๒๙๗)

จบ ๑. ปริปุณณกเถรคาถา