๕. จักขุปาลเถรคาถา เล่ม ๒๖

๕ อนฺโธหํ หตเนตฺโตสฺมิ กนฺตารทฺธาน ปกฺขนฺโต ๒

สยมาโนปิ คมิสฺสํ ๓ น สหาเยน ปาเปนาติ ฯ

จกฺขุปาโล เถโร ฯ

เราเป็นคนบอด มีนัยน์ตาอันโรคกำจัดแล้ว เดินทางไกลอยู่ เรายอมนอน

(ตาย) ณ ที่นี้ จักไม่ไปกับเพื่อนผู้ร่วมทางอันลามก.